Category Archives: บ้าบ่นเรื่องส่วนตัว

หลังจากที่เข้าวัดเข้าวา หันหน้าหาพระธรรมมากขึ้น ก็มีสิ่ง ๆ ตามมามากมายครับวันนี้จะเล่ารายละเอียดให้ฟัง อิอิ เริ่มแรกเมื้อต้นเดือน (ไม่มีเวลาอัพบล็อกก็เลยเอามารวมกันเลย) ต้นเดือนสิงหาคมที่ผ่านมารางวัลสิ่งแรกคือ รถจักรยานยนต์ คันใหม่ครับ รางวัลที่ 2 คือกลับบ้านไปเจอแม่ครับ นี่คือรางวัลที่ยิ่งใหญ่ สำหรับลูก ที่เห็นพ่อแม่อยู่สุขสบายดีครับ[เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปแม่มาให้ดู] รางวัลที่ 3 กลับบ้านไปเจอต้นตะขบ ที่มันโตแล้ว ดีใจที่มันไม่ตาย หลังจากเคยโดนรถถอยทับ อิอิ รางวัลชีวิตต่อมา คือวันก่อนผมลองซ่อมเครื่องซักผ้ากับน้องผม ปรากฎว่าใช้ไม่ได้ ค่ำมืดก่อน วันนี้เลยเอาใหม่ ซ่อมคนเดียว ดันใช้ได้ซะงั้น ซัก 2-3 รอบแล้วยังไม่เป็นไร ดีใจจังเลย และรางวัลที่อยากจะให้เป็นอย่างนี้ตลอดไป คือ…รู้กัน 2 คน อิอิอิ … Continue reading →

ช่วงนี้เป็นอะไรกันหนอ เพื่อน ๆ สบายดีกันไหมครับ จากชีวิตผมที่ดูว่าจะเรียบง่าย เดินไปทางไหนก็แสนจะง่ายดาย วันนี้ ผมรู้สึกว่าสิ่งที่คนอื่นคิดว่าผม มี แต่ผมกับคิดว่าตัวเองไม่มี (ฟังดูอาจจะงงๆ นะครับ) คือคนเขาคิดว่าผมมีอำนาจ วาสนาดี มีผู้หลักผู้ใหญ่อุ้มชู หนุนหลัง  แต่หามิได้ ตัวผมกับยิ่งทำอะไรไม่สะดวกมากขึ้น กับมีความเกรงใจผู้หลักผู้ใหญ่ ไม่กล้าที่จะเอาน้ำใจของท่านไปแลกกับน้ำเสียงน้ำปากขอคนทั้งประเทศ(ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเชียว)  ผมกับมองว่าตัวเองเล็กลง เมื่อได้รู้จักผู้ใหญ่ กลับมองว่าไม่มีแม้กระทั่งอำนาจ หรือวาสนาใด ๆ ทั้งนั้น บางคนคิดว่าผมมี อภิสิทธิ์ ใช่ครับ ผมมี ท่านเป็นนายก อิอิอิ  แต่ผมไม่เคยที่จะอยากใช้มันเลย ยิ่งเกรงใจท่านมาก จากวันที่ไม่มีบ้านพักอยู่ ก็ได้อาศัยบ้านพักแพทย์ ที่มีตำหน่งใหญ่โต คือบ้านผู้อำนวยการ มาเป็นที่ซุกหัวนอน ปากคนยิ่งเพิ่มมากขึ้นในเรื่องของ … Continue reading →